Ο ρόλος του ελέους την ημέρα της κρίσης

Put the text here

Στην Ιακώβου 2:13 σκάλωσε το μάτι μου σήμερα: «επειδή, η κρίση θα είναι ανελέητη σ' εκείνον που δεν έκανε έλεος• και το έλεος καυχάται ενάντια στην κρίση.»

Και όπως η προς Εβραίους 9:27 μας λέει: « Και καθώς είναι αποφασισμένο στους ανθρώπους μια φορά να πεθάνουν, ύστερα δε από τούτο είναι κρίση• »

Επίσης προς Κορινθίους Β 5:10: «Επειδή, πρέπει όλοι να εμφανιστούμε μπροστά στο βήμα τού Χριστού, ώστε κάθε ένας να ανταμειφθεί σύμφωνα με εκείνα που έπραξε διαμέσου τού σώματος, είτε αγαθό είτε κακό.»

ΟΛΟΙ θα εμφανιστούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση περί αυτού, και ανάλογα με τα πραχθέντα, καλά ή κακά, θα γίνει και η κρίση. Ξέρω πολλοί βγάζουν σπυράκια όταν ακούν για κρίση. Η πίστη, λένε, με έχει σώσει και δεν θα περάσω από κρίση. Μπορεί να ζω όπως γουστάρω, σαν τον κόσμο, χωρίς έλεος και αγάπη για τον συνάνθρωπο μου, αλλά αφού «πιστεύω» δεν έχει σημασία, συμπληρώνουν. Αλλά φίλε μου, έχει σημασία! Γιατί πολύ απλά, πίστη χωρίς έργα ελέους και αγάπης είναι νεκρή, ανύπαρκτη, κίβδηλη, ψεύτικη, θεωρητική. Τέτοια πίστη, ψεύτικη, δεν πρόκειται να σώσει κανέναν. Μας το λέει και ο Παύλος, μας το λέει και ο Ιάκωβος:

Προς Γαλάτας 5:19-21
«Είναι δε φανερά τα έργα τής σάρκας• τα οποία είναι: Μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθρες, φιλονικίες, ζηλοτυπίες, θυμοί, διαπληκτισμοί, διχοστασίες, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθες, γλεντοκόπια, και τα παρόμοια μ' αυτά• για τα οποία σας λέω από πριν, όπως και σας είχα προείπει, ότι αυτοί που τα πράττουν αυτά βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσουν.»

Ιακώβου 2:14-18
«Ποιο το όφελος, αδελφοί μου, αν κάποιος λέει ότι έχει πίστη, και δεν έχει έργα; Μήπως η πίστη μπορεί να τον σώσει; Και αν ένας αδελφός ή αδελφή είναι γυμνοί, και στερούνται την καθημερινή τροφή, και κάποιος από σας πει σ' αυτούς: Πηγαίνετε με ειρήνη, είθε να θερμαίνεστε και να χορταίνετε, και δεν τους δώσετε τα αναγκαία τού σώματος, ποιο το όφελος; Έτσι και η πίστη, αν δεν έχει έργα, είναι από μόνη της νεκρή. Αλλά, θα πει κάποιος: Εσύ έχεις πίστη, και εγώ έχω έργα• δείξε μου την πίστη σου από τα έργα σου, και εγώ θα σου δείξω από τα έργα μου την πίστη μου.»

Μπροστά λοιπόν στο βήμα του Χριστού όλοι θα σταθούμε, ένας, ένας ξεχωριστά και εκεί θα βγουν τα πεπραγμένα μας. Όχι οι θεολογικές μας γνώσεις, οι μακριοί σταυροί μας, οι βιβλικές μας μελέτες και αποστηθίσεις στίχων. Αυτά δεν παίζουν ρόλο. Είναι μέσα και όχι αυτοσκοπός. Διαβάζω την Βίβλο όχι για παπαγαλία αλλά για να βοηθηθώ να ζήσω την Χριστιανική ζωή καλύτερα. Άλλωστε, θεολογικές γνώσεις είχαν και οι Φαρισαίοι! Είχε και ο ιερέας και ο Λευίτης, που συνάντησαν τον χτυπημένο από τους ληστές και παρατημένο στον δρόμο να πεθάνει ταξιδιώτη, στην παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Δεν τους ωφέλησαν όμως. Αντί αυτοί να κάνουν έλεος στον μισοπεθαμένο συνάνθρωπο τους, τον προσπέρασαν! Τον άφησαν να πεθάνει! Τίποτα δεν κουνήθηκε μέσα τους! Και τι σαν κάναν μακριούς σταυρούς;Τι σαν κάναν θυσίες; Τι σαν και δεκάτιζαν από όσα είχαν; Να τι τους είπε ο Χριστός:

Κατά Ματθαίο 23:23
«Αλλοίμονο σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές• επειδή, αποδεκατίζετε τον δυόσμο, και τον άνηθο και το κύμινο• αφήσατε, όμως, τα βαρύτερα του νόμου: Την κρίση και το έλεος και την πίστη• αυτά έπρεπε να κάνετε, και εκείνα να μη τα αφήνετε.»

Η δικαιοσύνη, το ΕΛΕΟΣ, η πίστη, αυτά είναι τα βαρύτερα, τα πιο σημαντικά του νόμου τότε, αλλά και σήμερα. Είναι σταθερές αμετάβλητες. Και πάλι λέει ο Κύριος μας:

Κατά Ματθαίο 9:13
«Πηγαίνετε μάλιστα και μάθετε τι είναι: «Έλεος θέλω, και όχι θυσία»• επειδή, δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια.»

Και πάλι στο ίδιο Ευαγγέλιο, απευθυνόμενους στους ίδιους ανθρώπους:

Κατά Ματθαίο 12:7
«Αν, όμως, γνωρίζατε τι είναι: «Έλεος θέλω, και όχι θυσία», δεν θα καταδικάζατε τους αθώους.»

Έλεος θέλει ο Θεός. Και το έλεος, για να γυρίσουμε στον Ιάκωβο, καυχάται στην κρίση. Όποιος έχει κάνει έλεος αυτό θα μιλήσει υπέρ του την ημέρα της κρίσης. Όπως μας λέει και ο απόστολος Πέτρος στην πρώτη του επιστολή:

Πέτρου Α 4:8
«Προπάντων, όμως, έχετε ένθερμη την αγάπη ο ένας προς τον άλλον• επειδή, «η αγάπη θα σκεπάσει πλήθος αμαρτιών».

Το έλεος είναι εκδήλωση αγάπης. Δεν έχεις έλεος αν δεν αγαπάς. Και δεν μπορείς να αγαπάς και να είσαι ανελεήμων! Η αγάπη λοιπόν, θα σκεπάσει πλήθος αμαρτιών. Καυχάται το έλεος της κρίσης! Αν όμως δεν υπάρχει έλεος, τότε ανελέητη, χωρίς έλεος, θα είναι και η κρίση! Όπως και πάλι ο Κύριος μας είπε:

Κατά Ματθαίο 6:14-15
«Επειδή, αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο ουράνιος Πατέρας σας. Αν, όμως, δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει σε σας τα πταίσματά σας.»

Θα συγχωρεθείς, αν συγχωρέσεις. Aν έδειξες έλεος, έλεος θα σου δειχθεί την ημέρα της κρίσεως. Όλοι θα πεθαίνουμε, μετά δε από αυτό, κρίση. Όλοι θα σταθούμε στο βήμα του Χριστού για να πάρουμε ανάλογα με το τι πράξαμε. Και αν πράξαμε και στραβά, που είναι απολύτως σίγουρο, αλλά είχαμε έλεος προς τους συνανθρώπους μας και αν είχαμε πλήθος από αμαρτίες, αλλά είχαμε αγάπη μέσα μας, κάναμε έλεος προς τον διπλανό μας, δεν προσπεράσαμε και αφήσαμε τον τραυματία να πεθάνει, του δέσαμε τις πληγές, τον σηκώσαμε, τον βοηθήσαμε, τότε αυτά θα καυχηθούν υπέρ μας και θα καλύψουν τα στραβά μας. Θα σβήσουν την κρίση, θα την κάνουν ανύπαρκτη. Με αυτήν την έννοια κατανοώ το κατά Ιωάννη 5:24:

«Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, ότι εκείνος που ακούει τον λόγο μου, και πιστεύει σ' αυτόν που με απέστειλε, έχει αιώνια ζωή, και σε κρίση δεν έρχεται, αλλά έχει ήδη μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή.»

Ποιος δεν θα ρθει σε κρίση; Αυτός που ακούει τον Λόγο του Θεού και τον «πιστεύει» απλά εγκεφαλικά, διανοητικά, χωρίς όμως να τον κάνει πράξη; Οχι! Δεν εννοεί αυτόν ο Κύριος. Το έκανε αυτό ξεκάθαρο:

Κατά Ματθαιο 7:21-27
«Δεν θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λέει σε μένα: Κύριε, Κύριε• αλλ' αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς. Πολλοί θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο ονομά σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα; Και, τότε, θα ομολογήσω σ' αυτούς, ότι: Ποτέ δεν σας γνώρισα• φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία. Καθένας, λοιπόν, που ακούει τα λόγια μου αυτά, και τα πράττει, θα τον εξομοιώσω με έναν φρόνιμο άνθρωπο, που οικοδόμησε το σπίτι του επάνω στην πέτρα και κατέβηκε η βροχή, και ήρθαν τα ποτάμια, και φύσηξαν οι άνεμοι, και χτύπησαν με ορμή επάνω στο σπίτι εκείνο, και δεν έπεσε• επειδή, ήταν θεμελιωμένο επάνω στην πέτρα. Και καθένας που ακούει τα λόγια μου αυτά, και δεν τα πράττει, θα εξομοιωθεί με έναν άφρονα άνθρωπο, που οικοδόμησε το σπίτι του επάνω στην άμμο• και κατέβηκε η βροχή, και ήρθαν τα ποτάμια, και φύσηξαν οι άνεμοι, και χτύπησαν με ορμή επάνω στο σπίτι εκείνο, και έπεσε• και η πτώση του ήταν μεγάλη.»

Δεν είναι θεωρητική, εγκεφαλική «πίστη» που μας δίνει αιώνια ζωή αλλά ενεργή, ζωντανή πίστη που περνά στην πράξη, που ΠΡΑΤΤΕΙ το θέλημα του Θεού. Εκείνος λοιπόν που πιστεύει πραγματικά, πράττοντας το θέλημα του Θεού – και αγάπη και έλεος είναι στην κορυφή του θελήματος Του – αυτός ναι, δεν περνά από κρίση. Γι αυτόν το έλεος θα καυχηθεί την ημέρα εκείνη και η κρίση δεν θα έχει ισχύ επάνω του. Θεωρητική πίστη, που υπάρχει απλά στο μυαλό και δεν συνοδεύεται από αγάπη και έλεος, απλά δεν είναι πίστη. Και εκεί, σε όσους δεν έδειξαν έλεος, χωρίς έλεος θα είναι και η κρίση! Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις περί αυτού.

Ας περπατήσουμε λοιπόν αδέρφια μου με έλεος και αγάπη προς τον συνάνθρωπο και ας δούμε κάθε μέρα σαν μια ευκαιρία να αυγατίσουμε τον λογαριασμό μας στον ουρανό με καταθέσεις ελέους και αγάπης. Γιατί όπως ο Κύριος μας είπε:

Κατά Ματθαίο 5:7
«Μακάριοι αυτοί που ελεούν• επειδή, αυτοί θα ελεηθούν.»