Η μάνα του Χριστού δεν ήταν παρένθετη!

Γράφω το αρθράκι αυτό την 15η του Αυγούστου του 2026. Είναι η μέρα που τιμάται σε Ανατολή και Δύση, η μάνα του Χριστού, η Μαρία. Και όμως για πολλούς που έχω συναντήσει, μελετητές των Γράφων υποτίθεται, η μάνα του Χριστού είναι πρακτικά ανύπαρκτη. Ντρέπονται και να την αναφέρουν πόσο μάλλον να την τιμήσουν. Είναι σαν η μάνα του Χριστού να ήταν παρένθετη μητέρα. Ξέρεις από αυτές που κάποιοι πάνε και νοικιάζουν να τους κάνουν το μωρό, μετά τις πληρώνουν το νοίκι, παίρνουν το μωρό και η γεννήσασα δεν αναφέρεται πουθενά. Έτσι κάπως την έχουν και την μάνα του Χριστού. Ουσιαστικά ανύπαρκτη και αναφερόμενη μόνο όταν θέλουν να την μειώσουν και να πουν την λίστα των πραγμάτων που κατά την γνώμη τους αυτή δεν είναι. Πόσο άδικο για την μητέρα του Κυρίου μας. Για αυτή που δεν τον γέννησε απλά – δεχόμενη την πιθανότητα του κοινωνικού εξωστρακισμού, μέχρι και λιθοβολισμού - αλλά τον μεγάλωσε με στοργή και αγάπη και στάθηκε δίπλα του μέχρι τέλους. Γιατί φίλε μου, ο Χριστός δεν έχει μόνο Πατέρα. Έχει και μάνα, την Μαρία. Αυτή που στο κατά Λούκα 4: 48 είπε ότι θα την μακαρίζουν όλες οι γενεές. Πότε την μακάρισες τελευταία φορά την μάνα του Χριστού, αγαπητέ μου; Μα θα μου πεις «εγώ ακολουθώ τις γραφές». Και τι σου λένε οι γραφές; Δεν σου λένε τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου; Και δέχεσαι να μην τιμάς την μητέρα του Χριστού; Να την περνάς τρόπον τινά – δεν το δέχεσαι στα λόγια, αλλά στην πράξη έτσι είναι – σαν να ήταν παρένθετη μητέρα; Θα σου άρεσε αυτό να το έκανε κάποιος στην δική σου μάνα; Να την θεωρούσε παρένθετη, κατ ουσίαν. Νομίζεις ότι αρέσει αυτό στον Χριστό; Να του προσβάλουν πρακτικά την μάνα; Αλλά μιας που λες για τις Γραφές, η ερμηνεία των γραφών δεν γίνεται στο κενό. Το άγιο πνεύμα δεν εμφανίστηκε σήμερα. Δρα 2000 χρόνια τώρα. Ξέρεις τι πίστευαν οι πρώτοι Χριστιανοί για την μάνα του Χριστού; Σε ενδιαφέρει; Πρέπει να σε ενδιαφέρει. Γιατί αν νομίζεις ότι εσύ μετά από 2000 χρόνια παρουσίας του Αγίου Πνεύματος, θα ξεκινήσεις από το μηδέν, πρόσεχε μην προσβάλεις έτσι το άγιο πνεύμα, γιατί αυτό δεν ξεκινάει από το μηδέν. Δουλεύει 2 χιλιετίες τώρα. Τι θεωρούσαν λοιπόν οι πρώτοι Χριστιανοί την μάνα του Χριστού ότι ήταν; Μας λέει ο άγιος Ειρηναίος – 2η γενιά μετά τους αποστόλους - επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινή Λυών), μάρτυρας για τον Χριστό, μαθητής του Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης (στον οποίον αναφέρεται με τιμητικά λόγια η αποκάλυψη του Ιωάννη), ο οποίος με την σειρά του ήταν μαθητής του αποστόλου Ιωάννη:

«Φανερά λοιπόν ήρθε «εις τα ιδία» ο Κύριος και τα βάστασε με το δημιούργημα που το βαστάζει και αυτός. Έκανε επίσης την ανακεφαλαίωση της εν ξύλω παρακοής με την εν ξύλω υπακοή. Και ότι λύθηκε εκείνη η παράβαση, στην οποία κακώς παρασύρθηκε η παρθένος Εύα, που ήδη είχε δώσει ο Θεός σε άνδρα, αληθινά το ευαγγελίστηκε ο άγγελος στην παρθένο Μαρία, η οποία ήδη ήταν μνηστευμένη με άνδρα. Όπως εκείνη παρασύρθηκε με τον λόγο του άγγελου (διαβόλου), με αποτέλεσμα να αποφύγει τον Θεό, όταν παρέβη τον λόγο του, έτσι και αυτήν την ευαγγελίστηκε άγγελος δια του λόγου του, ότι θα βαστάσει τον Θεό, υπακούωντας τον λόγο Του. Και αν εκείνη δεν υπάκουσε στον Θεό, αυτή όμως πείσθηκε και υπάκουσε στον Θεό. Ώστε η παρθένος Μαρία έγινε η συνήγορος της παρθένου Εύας. Και όπως δια παρθένου το ανθρώπινο γένος δέθηκε με τον θάνατο, έτσι δια παρθένου λύθηκε. Και καθ΄ ισορροπία ορίσθηκε έτσι, ώστε η παρακοή της παρθένου Εύας να λυθεί με την υπακοή της παρθένου Μαρίας. Επιπλέον δε το αμάρτημα του πρωτόπλαστου επανορθώθηκε με την βοήθεια του πρωτότοκου και η φρόνηση του όφεως κατανικήθηκε με την απλότητα της περιστεράς. Έτσι λύθηκαν τα δεσμά εκείνα, με τα οποία ήμασταν δεμένοι στο θάνατο. (Αγίου Ειρηναίου Επισκόπου Λουγδούνου, Έλεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως, Βιβλίο V, Μετάφραση Ειρηναίου Χατζηεφραιμίδη, Ostracon Publishing, σελ. 393).

Και πάλι σε άλλο του βιβλίο ο ίδιος μάρτυρας του Χριστού: «Όπως δε εξ αιτίας μια απειθούς παρθένου ο άνθρωπος επλήγη και μετά την πτώσιν του υπετάγη εις τον θάνατον, ωσαύτος εξ αίτιας της ευπειθούς εις τον λόγον του Θεού Παρθένου ο άνθρωπος αναγεννηθεί εις νέαν ζωήν. Ο άνθρωπος ήταν το απολωλός πρόβατον, το οποίο ο Κύριος ήλθε να άνευρη επί της γης. Δια τούτο έλαβε σάρκα και ανθρώπινην ομοιότητα εξ αυτής, η οποία κατήγετο εκ του Δαυίδ. Όντως ήτο δίκαιον και αναγκαίον ο μεν Αδάμ να αποκατασταθή εν Χριστώ, ώστε το θνητόν να απορροφηθή και να καταποθή υπό της αθανασίας, η δε Εύα να αποκατασταθή εν τη Μαρία, ώστε μια παρθένος να γίνη συνήγορος άλλης παρθένου και να εξάλειψη την ανυπακοήν της πρώτης δια της ιδικής της παρθενικής υπακοής. » (Ειρηναίου Επισκόπου Λουγδούνου, Επίδειξης του αποστολικού κυρήγματος, Μετάφραση Ιωάννου Καραβιδόπουλου, ΑΠΘ, 1965, Σελ. 48)»

Δεύτερη Εύα λοιπόν η μάνα του Χριστού! Όπως η Εύα είναι μάνα μας, μάνα μας είναι και η μάνα του Χριστού. Αυτά πίστευαν οι πρώτοι Χριστιανοί, όχι τον 4ο αιώνα, αλλά δύο γενιές μετά τους αποστόλους. Δες πόσο όμορφα το απέδειξε ο Ειρηναίος. Δες τις υπέροχες αναλογίες που υπάρχουν. Αυτό είχαν στο μυαλό τους οι πρώτοι Χριστιανοί. Άκουσες πότε νε λέγεται αυτό; Άκουσες να μιλάν για δεύτερη Εύα; Όχι αυτή δεν αναφέρεται πουθενά. Πώς να αναφερθεί όμως, αφού ο καθένας προσπαθεί μόνος του να καταλάβει τις Γραφές, σε κενό! Λες και δεν υπάρχει η εκκλησία του Χριστού – που όπως Εκείνος είπε, πύλες Άδου δεν θα την καταλύσουν - 2000 χρόνια τώρα. Τώρα όμως το ξέρεις. Όπως η ίδια είπε:

Κατά Λούκα 4: 46-48
«Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο, και το πνεύμα μου αγαλλίασε στον Θεό τον σωτήρα μου• για τον λόγο ότι, επέβλεψε επάνω στην ταπείνωση της δούλης του• επειδή, δες, από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές•»

Είσαι στην γενεά που την μακαρίζει ή κάθεσαι στην άκρη περιμένοντας πως και πως μην τυχόν την μακαρίσει κάποιος για να την μειώσεις; «Από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενιές» προφήτευσε η ίδια. Πού σημαίνει θα είναι γνωστή και υψηλά τιμώμενη από όλες τις γενιές. Μακαρίζω λοιπόν εδώ την μάνα του Χριστού, την δεύτερη Εύα! Γιατί η μάνα του Χριστού είναι και δική μου μάνα! Και σου λέω φίλε μου, κάνε το ίδιο!