Η ΑΓΑΠΗ είναι αυτό που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ έχει σημασία

Στα 35 και πλέον χρόνια της χριστιανικής μου πορείας, πέρασα από διάφορες φάσεις και γνώρισα διάφορες ομάδες. Από τους Ορθόδοξους μέχρι τους Πεντηκοστιανούς, μπορώ να πω ότι έχω δει τα περισσότερα. Αυτό που παρατήρησα ξεκάθαρα είναι ότι πολύ σπάνια κάποιος θα παραδεχόταν ανοιχτά ότι έχει μόνο ένα μέρος της αλήθειας και ότι άλλοι μπορεί να έχουν ένα άλλο μέρος. Είναι πάντα σαν ΕΜΕΙΣ να έχουμε ΟΛΗ την αλήθεια και οι άλλοι να έχουν μόνο ένα μέρος της και μόνο στο βαθμό που συμφωνεί με εμάς! Έχω επίσης δει μια εμμονή με θεολογικά ζητήματα, σε σημείο που πολλές ομάδες γίνονται εχθρικές απέναντι σε άλλες χριστιανικές ομάδες σχετικά με αυτά τα ζητήματα. Αλλά πραγματικά, αδελφοί και αδελφές μου, μετά από όλα αυτά τα χρόνια, μπορώ να σας πω ότι αυτά τα πράγματα δεν έχουν μεγάλη σημασία και μπορεί να μην έχουν καμία σημασία, σε σύγκριση με αυτό που έχει πραγματικά σημασία. Και αυτό που έχει πραγματικά σημασία είναι να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Τι νόημα έχει να έχεις όλα σωστά θεολογικά, αλλά να μην έχεις αγάπη; Τι σημασία έχει να «πιστεύεις» στον Θεό, αλλά να αρνείσαι να αγαπάς τους συνανθρώπους σου; Όπως είπε ο Ιάκωβος:

Ιάκωβος 2:19
«Εσύ πιστεύεις ότι ο Θεός είναι ένας• καλά κάνεις• και τα δαιμόνια πιστεύουν, και φρίττουν.»

Πιστεύεις στον Θεό; Και τα δαιμόνια πιστεύουν στον Θεό! Αυτό δεν είναι που κάνει τη διαφορά! Αυτό που έχω διαπιστώσει ότι κάνει τη διαφορά είναι η ΑΓΑΠΗ. Το να αγαπάμε ο ένας τον άλλον είναι η καρδιά του Χριστιανισμού, η ίδια η ουσία και η ταυτότητά του. Αν αφαιρέσουμε την αγάπη, το μόνο που μένει είναι μια άλλη θρησκεία. Ναι, σε αυτή τη θρησκεία πιστεύεις στον Θεό και στον Ιησού, αλλά αν αυτό ήταν όλο, δεν θα μας έκανε διαφορετικούς από τα δαιμόνια. Και αυτά πιστεύουν!

Όπως μας λέει ο απόστολος Ιωάννης:

1 Ιωάννης 3:14
«Εμείς γνωρίζουμε ότι έχουμε μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή, επειδή αγαπάμε τους αδελφούς• εκείνος που δεν αγαπάει τον αδελφό του, μένει μέσα στον θάνατο.»

Πώς ξέρω ότι έχω περάσει από το θάνατο στη ζωή; Μόνο επειδή ομολόγησα, κάποια στιγμή, κάπου, τον Ιησού ως Κύριό μου; Ή επειδή πηγαίνω στην εκκλησία κάθε Κυριακή; Ή επειδή τηρώ όλες τις νηστείες που προδιαγράφει η ομολογία μου; Ή επειδή μπορεί να μιλάω σε γλώσσες; Όχι, τίποτα από αυτά. «Γνωρίζουμε ότι έχουμε μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή, επειδή αγαπάμε τους αδελφούς», μας λέει ο απόστολος Ιωάννης. Η αγάπη για τους αδελφούς είναι η πραγματική δοκιμή! Τίποτα άλλο! Και ο Ιωάννης συνεχίζει:

1 Ιωάννης 3:15-18
«Καθένας που μισεί τον αδελφό του, είναι ανθρωποκτόνος• και ξέρετε ότι κάθε ανθρωποκτόνος δεν έχει αιώνια ζωή, που να μένει μέσα του. Από τούτο έχουμε γνωρίσει την αγάπη, επειδή εκείνος την ψυχή του έβαλε για χάρη μας• κι εμείς οφείλουμε να βάζουμε τις ψυχές μας για χάρη των αδελφών. Και αν κάποιος έχει την υλική ευχέρεια του βίου τού κόσμου και βλέπει τον αδελφό του να έχει ανάγκη, κλείσει όμως τα σπλάχνα του απέναντί του, πώς η αγάπη τού Θεού μπορεί να μένει μέσα του; Παιδάκια μου, μη αγαπάμε με λόγια ούτε με τη γλώσσα, αλλά με έργα και αλήθεια."

Η αγάπη είναι αυτό που έχει σημασία! Επομένως, δεν πρέπει να προσπαθούμε να κερδίσουμε μια διαμάχη για θεολογικά ή άλλα θέματα. Αυτό για το οποίο πρέπει να αγωνιζόμαστε είναι η αγάπη. Γιατί ακόμα και αν έχω δίκιο για τη θεολογική μου άποψη, αλλά δεν αγαπώ, δεν είμαι τίποτα.

Ας δούμε τι λέει το απόσπασμα από την 1η Επιστολή προς Κορινθίους 13, ένα απόσπασμα που σίγουρα γνωρίζετε. Ας το δούμε στίχο προς στίχο και ας αφομοιώσουμε το νόημά του:

1 Κορινθίους 13:1
«Αν μιλάω τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ένα κομμάτι χαλκός που βγάζει ήχους ή ένα κύμβαλο που ξεκουφαίνει.»

Ορισμένες ομολογίες δεν πιστεύουν στην ομιλία σε άλλες γλώσσες. Άλλες πιστεύουν. Συγκρούονται μεταξύ τους, προσφέροντας αμέτρητα επιχειρήματα υπέρ και κατά. Ας πούμε ότι βρήκα την αλήθεια και ας πούμε ότι μιλάω σε γλώσσες ανθρώπων και αγγέλων. Ας πούμε, για να γίνει πιο σαφές, ότι μιλάω κινέζικα αν και δεν έμαθα ποτέ κινέζικα. Αν δεν έχω αγάπη, τι σημασία έχει; Δεν είμαι τίποτα! Μηδέν! Για τον Θεό είμαι σαν ένα κομμάτι μέταλλο που βγάζει ενοχλητικούς ήχους. Ακόμα κι αν κάνω ένα θαύμα, μιλώντας σε μια άλλη γλώσσα που δεν έμαθα ποτέ, είμαι ένα μεγάλο μηδέν! Τώρα ας το δούμε από την αντίθετη πλευρά: όποιος έχει έστω και λίγη αγάπη είναι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από μένα που έκανα ένα τέτοιο θαύμα. Το μικρό παιδί, που μοιράστηκε το γεύμα του με ένα άλλο παιδί που δεν είχε γεύμα, είναι καλύτερο από μένα!! Καταλαβαίνετε τώρα τι εννοώ όταν λέω ότι το μόνο που έχει σημασία είναι να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, και ότι πρέπει να προσπαθούμε να υπερέχουμε σε αυτή την αγάπη με κάθε δυνατό τρόπο; Ας προχωρήσουμε στο εδάφιο 2:

1 Κορινθίους 13:2
«Και αν έχω προφητεία, και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετατοπίζω βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε.»

Ας πάρουμε αυτό που μας λέει αυτός ο στίχος λέξη προς λέξη, αδελφοί μου. Ας πούμε ότι κάνω θαύματα. Έχω τέτοια πίστη που μπορώ να μιλήσω στο βουνό και θα φύγει! Επιπλέον, είμαι προφήτης, γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση. Θα μπορούσα να σας πω το παρελθόν και το μέλλον σας, όλα αποκαλυμμένα από τον Θεό! Λοιπόν, αν δεν έχω αγάπη, δεν είμαι ΤΙΠΟΤΑ! Ένα μεγάλο μηδέν! Είμαι ο τελευταίος στο Βασίλειο του Θεού. Είμαι από αυτούς που θα έρθουν τελευταίοι και όχι πρώτοι! Μια γυναίκα που είχε συμπόνια για τον γέρο και άρρωστο γείτονά της και του μαγείρεψε ένα γεύμα, είναι απείρως καλύτερη από μένα, τον προφήτη, τον θαυματουργό, αυτόν που μετακινεί βουνά! Αυτή θα είναι από τους πρώτους στο Βασίλειο, στο οποίο εγώ δεν θα καταφέρω καν να μπω! Δεν θα μπω καν; Ναι, γιατί μόνο η αγάπη που ζούμε με πίστη σώζει και όχι απλά η διανοητική πίστη, την οποία έχουν και τα δαιμόνια! Αλλά μπορεί να πείτε «έλα τώρα, μην υπερβάλλεις. Όποιος κάνει τέτοια θαύματα σίγουρα θα είναι στο Βασίλειο του Θεού!». Αλήθεια; Ας αφήσουμε τον Κύριο να απαντήσει σε αυτό:

Ματθαίος 7:21-23
«Δεν θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λέει σε μένα: Κύριε, Κύριε• αλλ' αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς. Πολλοί θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο ονομά σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα; Και, τότε, θα ομολογήσω σ' αυτούς, ότι: Ποτέ δεν σας γνώρισα• φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία."

Τα θαύματα, οι προφητείες, η γλωσσολαλιά κ.λπ. δεν είναι σημάδια ότι έχουμε περάσει από το θάνατο στη ζωή. Το σημάδι είναι να κάνουμε το θέλημα του Θεού, και το θεμέλιο αυτού του θελήματος είναι να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Όπως είπε ο Κύριος:

Ματθαίος 22:35-40
«Και ένας απ' αυτούς, νομικός, τον ρώτησε, πειράζοντάς τον, και λέγοντας: Δάσκαλε, ποια εντολή είναι μεγάλη μέσα στον νόμο; Και ο Ιησούς του είπε: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου από όλη την καρδιά σου, και από όλη την ψυχή σου, και από όλη τη διάνοιά σου». Αυτή είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δεύτερη, όμως, όμοια μ' αυτή είναι: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Σ' αυτές τις δύο εντολές κρέμονται ολόκληρος ο νόμος και οι προφήτες.»

Και όπως λέει ο Παύλος στην επιστολή του προς τους Γαλάτες:

Γαλάτες 5:13-14
«Επειδή, εσείς, αδελφοί, προσκληθήκατε σε ελευθερία• μονάχα, μη μεταχειρίζεστε την ελευθερία για αφορμή τής σάρκας, αλλά με την αγάπη υπηρετείτε, ως δούλοι, ο ένας τον άλλον. Επειδή, ολόκληρος ο νόμος εκπληρώνεται σε έναν λόγο, σε τούτον: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου»."

Η αγάπη προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους μας είναι αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Αν το αφαιρέσουμε αυτό, δεν μας μένει ΤΙΠΟΤΑ! Αλλά ας συνεχίσουμε, στον επόμενο στίχο της Α΄ Κορινθίων 13:

1 Κορινθίους 13:3
«Και αν διανείμω όλα τα υπάρχοντά μου, και αν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, αλλά δεν έχω αγάπη, τίποτε δεν ωφελούμαι.»

Προφανώς, αυτό που εννοείται εδώ είναι πράξεις που γίνονται χωρίς αγάπη και έλεος. Τώρα μπορεί να πείτε: «Πώς μπορώ να μοιράσω τα πάντα στους φτωχούς ή να παραδώσω το σώμα μου για να καεί και να μην έχω αγάπη;» Λοιπόν, είναι δυνατό. Για παράδειγμα, τι θα γινόταν αν έδινα το σώμα μου για να καεί, γνωρίζοντας ότι θα με ανακήρυσσαν «άγιο» και θα με τιμούσαν οι μελλοντικές γενιές; Τι θα γινόταν αν μοίραζα την περιουσία μου στους φτωχούς, γνωρίζοντας ότι θα διαδίδουν τα καλά νέα για τις πράξεις μου και θα με τιμούσαν όλοι; Ή γνωρίζοντας ότι το όνομά μου θα χαραζόταν σε μια πέτρα, για να το βλέπουν οι μελλοντικές γενιές και να τιμούν τη μνήμη μου και τα μεγάλα καλά έργα μου; Ή αν το έκανα απλά για να το διαγράψω από τη λίστα μου ή νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσω την εύνοια του Θεού; Ας προσθέσουμε εδώ και άλλα πράγματα που μπορεί να θεωρούμε σπουδαία: τις νηστείες μας, τη δέκατη που δίνουμε, την απομνημόνευση της Βίβλου ή ό,τι άλλο. Κανένα από αυτά δεν θα με βοηθούσε, αν το κίνητρο δεν είναι η αγάπη! Το μόνο κίνητρο πίσω από όλα όσα κάνω πρέπει να είναι η αγάπη. Αν δεν με κινεί η αγάπη και μόνο η αγάπη, τότε αυτό που κάνω δεν έχει καμία αξία. Ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα και οι Φαρισαίοι έδιναν τη δεκάτη και μάλιστα έδιναν τη δεκάτη από τα πάντα! Αλλά δεν είχαν αγάπη! Η δεκάτη δεν είχε κανένα αποτέλεσμα για αυτούς, επειδή απουσίαζε η αγάπη. Και όταν απουσιάζει η αγάπη, ανεξάρτητα από τα θαύματά μου, την πίστη μου, τις προσφορές μου και τις ηρωικές μου πράξεις, δεν είμαι τίποτα!

Και εδώ είναι τι είναι η αγάπη:

1 Κορινθίους 13:4-13
"Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί• η αγάπη δεν φθονεί• η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό• δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ• τα άλλα, όμως, είτε προφητείες είναι, θα καταργηθούν• είτε γλώσσες, θα σταματήσουν• είτε γνώση, θα καταργηθεί• επειδή, κατά μέρος γνωρίζουμε, και κατά μέρος προφητεύουμε• όταν, όμως, έρθει το τέλειο, τότε το κατά μέρος θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιος, μιλούσα ως νήπιος, σκεφτόμουν ως νήπιος, είχα κρίση ως νήπιος• όταν, όμως, έγινα άνδρας, έβαλα κατά μέρος εκείνα που έχει το νήπιο. Επειδή, τώρα βλέπουμε σαν μέσα από ένα θαμπό κάτοπτρο, με τρόπο αινιγματώδη, τότε όμως θα βλέπουμε πρόσωπο προς πρόσωπο• τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε όμως θα γνωρίσω καθώς και γνωρίστηκα. Ώστε, τώρα, μένει πίστη, ελπίδα, αγάπη, αυτά τα τρία• όμως, απ' αυτά, μεγαλύτερη είναι η αγάπη."

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, το μεγαλύτερο από όλα είναι η ΑΓΑΠΗ. Δεν υπάρχει Χριστιανισμός χωρίς αγάπη. Έχουμε περάσει από το θάνατο στη ζωή, για να χρησιμοποιήσω τη φράση του Αποστόλου Ιωάννη, αν έχουμε αγάπη, ακόμα κι αν σφάλλουμε θεολογικά σε πολλά πράγματα. Αλλά αν δεν αγαπάμε, παραμένουμε στο θάνατο, ακόμα και αν θεολογικά είμαστε ιδιοφυΐες και έχουμε τα πάντα σωστά. Ακόμα και αν έχω τα πάντα σωστά δογματικά, ακόμα και αν προφητεύω και κάνω θαύματα, ακόμα και αν δώσω το σώμα μου για να καεί, αν δεν έχω αγάπη, είμαι ένα μεγάλο μηδέν. Ας κατανοήσουμε αυτή την αλήθεια, ας αφήσουμε κατά μέρος τις θεολογικές διαμάχες και ας προσπαθήσουμε να υπερέχουμε σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την ΑΓΑΠΗ.