Βιβλικές Αλήθειες
Δωρεάν Συνδρομές

Κατεβάστε αυτή την μελέτη σαν PDF και τυπώστε την ή διαβάστε την στον υπολογιστή σας ή και στο ebook reader / smartphone σας (PDF) Αυτό το βιβλίο σε PDF

Oι Προειδοποιήσεις της Καινής Διαθήκης: Εισαγωγή



Στις Πράξεις 20:26-27 βρίσκουμε τον Παύλο να μιλάει στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας της Εφέσου. Κάνοντας μια περίληψη της διακονίας του, τους είπε μεταξύ άλλων:

Πράξεις 20:26-27
«Γι' αυτό, κατά τη σημερινή ημέρα, δίνω σε σας την επίσημη μαρτυρία, ότι εγώ είμαι καθαρός από το αίμα όλων. επειδή, δεν απέκρυψα να σας αναγγείλω ολόκληρη τη βουλή του Θεού

Ο Παύλος ανάγγειλε στους Εφεσίους και γενικά στην εκκλησία του Θεού ολόκληρη την βουλή του Θεού. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ακόμα μια μελέτη σχετικά με την σωτηρία είναι μάλλον περιττή, αφού το θέμα της σωτηρίας είναι κάτι θεμελιώδες και θα περίμενε κανείς ότι όλοι μας θα είχαμε επαρκή κατανόηση αυτού. Και όμως πιστεύω ότι αυτή η κατανόηση λείπει από πολλούς. Αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου εμπειρία. Σαν παιδί πήγαινα στην εκκλησία και ακολουθούσα το κατηχητικό, τις λειτουργίες κτλ. Φτάνοντας όμως στην εφηβεία, δεν είχα ακούσει ποτέ για σωτηρία με χάρη δια της πίστεως. Το συμπέρασμα στο οποίο είχα καταλήξει τότε ήταν ότι ο Θεός είναι μάλλον σκληρός και τραχύς και με περιμένει στην γωνία να κάνω κάποιο λάθος για να με τιμωρήσει. Φυσικά αυτό δεν είναι αλήθεια, και το ανακάλυψα μερικά χρόνια αργότερα, στην ηλικία των 20, όταν συνάντησα τον αληθινό, ζωντανό και γεμάτο αγάπη Θεό. Τότε άκουσα για πρώτη φορά ότι η Αγία Γραφή είναι ο Λόγος του Θεού και ότι η σωτηρία είναι με χάρη, μέσω της πίστης. Αυτό ήταν πραγματικά υπέροχο! Ο Θεός δεν ήταν πλέον απόμακρος, αλλά ζωντανός, όσο ζωντανό τον έβλεπα να είναι μέσα από τις σελίδες της Αγίας Γραφής.

Η κύρια διδασκαλεία που έλαβα σχετικά με την σωτηρία ήταν ότι άπαξ και κάποιος είχε πιστέψει, εκείνη την στιγμή που πίστεψε εξασφάλιζε άπαξ και διαπαντός την είσοδο του στην Βασιλεία του Θεού, την σωτηρία του. Στα περισσότερα όμως από 25 χρόνια που περάσαν από τότε, είχα ο ίδιος διάφορες δοκιμασίες και πειρασμούς που με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι το να μείνει κανείς στην πίστη δεν είναι κάτι που μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο ευθύς εξαρχής, αμέσως αφού κάποιος πιστέψει. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι η πίστη είναι μάλλον μια διαρκή παρά μια στιγμιαία απόφαση.

Έχω δει σ’ αυτά τα 25 χρόνια φίλους να είναι τόσο χαρούμενοι όταν τους είπα για τον Χριστό, δεχόμενοι μετά χαράς τον Λόγο και δοξάζοντας τον Θεό, να στρέφονται μετά από λίγο και να είναι έξω φρενών μαζί Του και μαζί μου. Γιατί; Γιατί το άλφα ή δείνα θέμα δεν πήγε ακριβώς όπως το ήθελαν ή ακόμα γιατί κάποιος συγγενής τους τους είπε ότι όλα αυτά είναι «αιρετικά». Πίστεψαν για λίγο, αλλά τον καιρό του πειρασμού και της δοκιμασίας δεν κράτησαν. Επίσης έχω δει άλλους που αν και δέχτηκαν τον Χριστό, έπειτα απομακρύνθηκαν. Αιτία; Η ταυτόχρονη αγάπη τους για τον κόσμο, η οποία, ακριβώς όπως η παραβολή του σπορέα μας λέει, έπνιξε τον σπόρο του Λόγου. Έτσι ο Χριστός έγινε γι’ αυτούς κάποιος για τον οποίον κάποτε άκουσαν και αρχικά δέχτηκαν, τον καρπό όμως ή την διαφορά που Αυτός έκανε στην ζωή τους δεν θα μπορούσε κανείς να διακρίνει. Επιπρόσθετα καθώς διάβαζα τον Λόγο του Θεού συνάντησα πολλές προειδοποιήσεις και αρχικά «προβληματικούς» στίχους που δεν συμβιβάζονταν με το δόγμα που θέλει κάποιον που κάποτε πίστεψε να σώζεται ανεξάρτητα από το εάν έπειτα για διαφόρους λόγους εγκατάλειψε ουσιαστικά την πίστη.

Η παρούσα μελέτη εξετάζει πλήθος αναφορών από την Αγία Γραφή που κάνουν καθαρό ότι η πίστη είναι περισσότερο ένας αγώνας που πρέπει κανείς να τρέξει έως τέλους παρά μια «στάση», παρά δηλαδή ένα μοναδικό γεγονός που έγινε και από εκεί και πέρα είναι εγγυημένο ότι θα ισχύει για πάντα. Το να μείνει κανείς στην πίστη, το να τελειώσει κανείς τον αγώνα δεν είναι ούτε αυτόματο ούτε εγγυημένο ότι θα συμβεί για όλους όσους αρχίζουν τον αγώνα. Μερικοί, όπως τα παραδείγματα που έδωσα παραπάνω στις δυσκολίες αποσύρονται. Άλλοι πάλι έχουν πολύ δυνατή αγάπη για τα πράγματα του κόσμου και φεύγουν και αυτοί. Μόνο μερικοί από εκείνους που ξεκίνησαν τον αγώνα μένουν σε αυτόν έως τέλους. Αυτό είναι όπως θα δούμε πολύ καθαρό από την Καινή Διαθήκη.

«Στενή είναι η πύλη και θλιμμένος ο δρόμος που φέρνει στην ζωή»

Δεν είναι πολλοί εκείνοι που τους αρέσουν οι στενοί και δύσκολοι δρόμοι. Ωστόσο είναι καθαρό από τα παρακάτω λεγόμενα του Κυρίου ότι ο δρόμος της πίστης είναι ακριβώς αυτό: θλιμμένος δρόμος που περνά μέσα από στενή πύλη:

Κατά Ματθαίο 7:13-14
«Μπείτε μέσα από τη στενή πύλη. επειδή, πλατιά είναι η πύλη, και ευρύχωρος ο δρόμος που φέρνει στην απώλεια, και πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν μέσα απ' αυτή. Επειδή, στενή είναι η πύλη, και θλιμμένος ο δρόμος που φέρνει στη ζωή, και λίγοι είναι αυτοί που τη βρίσκουν.»

Οι προειδοποιήσεις σ’ ένα δύσκολο και στενό δρόμο είναι πολύ σημαντικές, αφού εύκολα μπορούμε να λοξοδρομήσουμε. Και λοξοδρόμηση ισοδυναμεί στην περίπτωση μας με είσοδο σε ένα δρόμο που είναι εύκολος και φαρδύς, δηλαδή σε ένα δρόμο που στις αισθήσεις μας φαίνεται ωραίος και άνετος! Ποιος είναι εκείνος που έχει οδηγήσει σε ένα στενό δρόμο και δεν έχει δώσει απόλυτη προσοχή στα προειδοποιητικά σήματα; Ποιος είναι εκείνος που βρισκόμενος σε ένα τέτοιο μονοπάτι έχει θεωρήσει ότι αυτά τα σήματα είναι εκεί για να τον τρομοκρατήσουν (αντί για να τον κρατήσουν στον δρόμο) ή ότι πιθανόν δεν αναφέρονται σε αυτόν αλλά σε άλλους οδηγούς; Νομίζω ότι κανείς μας δεν κάνει κάτι τέτοιο. Κατά τον ίδιο τρόπο, υπάρχουν πολλές προειδοποιήσεις μέσα στην Καινή Διαθήκη που σκοπός τους είναι η εγρήγορση μας έτσι ώστε να παραμείνουμε στον σωστό δρόμο, ειδικά αφού αυτός ο δρόμος είναι επίσης στενός και δύσκολος. Όπως δεν θα αγνοούσαμε ποτέ τα προειδοποιητικά σήματα σε ένα στενό δρόμο έτσι δεν πρέπει να αγνοήσουμε ή να μην λάβουμε σοβαρά υπόψη τις προειδοποιήσεις που για το καλό μας δίνονται στον Λόγο του Θεού σχετικά με την θλιμμένη οδό που φέρνει στην ζωή, την οδό της πίστης. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να φέρει στο φως αυτές τις προειδοποιήσεις.

Σε ποιον απευθύνεται αυτό το βιβλίο;

Αυτό το βιβλίο δεν μιλά – πέρα από στο πρώτο κεφάλαιο - σχετικά με τις μεγάλες αλήθειες του να είναι κανείς αναγεννημένος, να έχει το πνεύμα του Θεού, να είναι παιδί του Θεού δια της πίστης κτλ. Πολλοί έχουμε ήδη ακούσει γι’ αυτές τις αλήθειες. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τις έχουμε ακούσει με ένα μάλλον ασύμμετρο τρόπο, χωρίς δηλαδή να ακούσουμε ή να λάβουμε σοβαρά υπόψη όλα τα αποσπάσματα, και ειδικά αυτά που θα παρουσιαστούν σε αυτή την μελέτη. Έτσι αρκετοί έχουν σχηματίσει την εντύπωση ότι αυτές οι αλήθειες και ειδικά η σωτηρία βασίζονται σε μια πρώτη στιγμή πίστης, μετά την οποία είμαστε σωσμένοι διαπαντός, ασχέτως με το τι συμβαίνει στην πίστη μας έπειτα από αυτή την στιγμή. Αυτοί είναι και το κύριο κοινό στο οποίο το βιβλίο αυτό απευθύνεται με σκοπό να εξισορροπήσει, μέσα από την κατά κόρο συγκέντρωση στις προειδοποιήσεις, τις ανισορροπίες που έχουν δημιουργηθεί από την σχεδόν παντελή άγνοια αυτών.

Επόμενο τμήμα: Σωτηρία: τι απαιτείται;