Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: 

 

  PDF version (printer friendly)

 

 

Δείτε ολόκληρη την μελέτη αναφορικά με την ανάσταση και την ζωή μετά τον θάνατο

 

 

Σημείωση: αυτό το άρθρο είναι μέρος μελέτης αναφορικά με την ανάσταση και το κατά πόσο οι νεκροί ζουν αμέσως μετά τον θάνατο.  Ο αναγνώστης θα καταλάβει καλύτερα αυτό το άρθρο διαβάζοντας πρώτα τo πρώτo άρθρo αυτής της μελέτης. Αυτό είναι: 

Ανάσταση ή ζωή αμέσως μετά τον θάνατο; Τι λέει η Βίβλος ;

 

Οι τρεις αναστάσεις: ποτέ οι νεκροί θα ζήσουν και πάλι;

 

          Θρησκεία και παράδοση μας λένε ότι όταν κάποιος πεθάνει είτε πηγαίνει στον ουρανό όπου ζει με τον Θεό, είτε πηγαίνει στην κόλαση όπου βασανίζεται για πάντα. Αυτό όμως δεν το λέει ο Λόγος του Θεού. Αυτό που ο Λόγος λέει είναι ότι οι νεκροί είναι νεκροί τώρα. Δεν ζουν τώρα. Θα ζήσουν όμως και πάλι, όταν θα αναστηθούν. “Προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος” όπως λέει και το “πιστεύω” ή “άρθρο της πίστης”. Είναι η ανάσταση η ελπίδα, η προσδοκία, και όχι ο θάνατος με τον οποίο τάχα πηγαίνουμε για να συναντήσουμε  τον Θεό. “Τελευταίος ΕΧΘΡΟΣ καταργείται ο θάνατος” μας λέει η προς Κορινθίους Α 15:26. Είναι εχθρός ο θάνατος και όχι φίλος μας που τάχα μας πάει να είμαστε με τον Θεό. Ο σκοπός μας σ’ αυτό το άρθρο είναι να εξετάσουμε το θέμα και τον χρόνο της ανάστασης των νεκρών όπως αυτά αναλύονται στην Αγία Γραφή. Υπάρχουν τρεις αναστάσεις που θα γίνουν και για τις οποίες μιλάει η Βίβλος: η μια περιγράφεται στις επιστολές του Παύλου και οι άλλες δυο στην Αποκάλυψη. Ας αρχίσουμε λοιπόν από την πρώτη ανάσταση.

 

1. Η πρώτη ανάσταση

 

          Η πρώτη ανάσταση αφορά τους Χριστιανούς. Αρχίζοντας από την προς Θεσσαλονικείς Α διαβάζουμε σχετικά μ’ αυτή:

Προς Θεσσαλονικείς Α 4:13-18

“Δεν θέλω, μάλιστα, να αγνοείτε, αδελφοί, για όσους έχουν κοιμηθεί, για να μη λυπάστε, όπως και οι υπόλοιποι, που δεν έχουν ελπίδα. Επειδή, αν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, έτσι και ο Θεός, αυτούς που κοιμήθηκαν με πίστη στον Ιησού, θα τους φέρει μαζί του. Επειδή, σας λέμε τούτο διαμέσου του λόγου τού Κυρίου, ότι εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε στην παρουσία τού Κυρίου, δεν θα προλάβουμε αυτούς που κοιμήθηκαν· δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους, ταυτόχρονα, με σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο. Λοιπόν, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον μ’ αυτά τα λόγια.”

          Αναφορές σ’ αυτή την ανάσταση βρίσκουμε επίσης στην προς Κορινθίους Α 15. Ας διαβάσουμε ένα μικρό μέρος απ’ αυτή:

Προς Κορινθίους Α 15:51-52  

“Δέστε, ένα μυστήριο λέω προς εσάς· όλοι μεν δεν θα κοιμηθούμε, όλοι όμως θα μεταμορφωθούμε, σε μια στιγμή, σε χρόνο ανοιγοκλεισίματος του ματιού, στην έσχατη σάλπιγγα· επειδή, θα σαλπίσει, και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς θα μεταμορφωθούμε”

          Όπως η προς Θεσσαλονικείς Α μας λέει ο Κύριος θα έρθει και δυο πράγματα θα συμβούν τότε: “Εκείνοι που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα” Δείτε ότι αυτή η ανάσταση αφορά μόνο εκείνους που πέθαναν εν Χριστώ, δηλαδή τον κάθε ένα που πέθανε και ήταν γνήσιος Χριστιανός[1]. Δεν υπάρχει καμιά αναφορά εδώ σε οποιαδήποτε κρίση που θα μπορούσε να στείλει αυτούς τους ανθρώπους στην  “κόλαση”. Ο λόγος είναι απλός: αν και η προς Κορινθίους Β 5:10 μας λέει: “πρέπει όλοι να εμφανιστούμε μπροστά στο βήμα τού Χριστού, ώστε κάθε ένας να ανταμειφθεί σύμφωνα με εκείνα που έπραξε διαμέσου τού σώματος, είτε αγαθό είτε κακό”, αυτή δεν είναι κρίση που θα αποφασίσει ανάμεσα σε αιώνια ζωή ή αιώνιο θάνατο. Στην παρούσα εποχή (οικονομία) της χάρης και λόγω του θανάτου και της ανάστασης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η αιώνια ζωή είναι δώρο που δίνεται στον καθένα που πιστεύει μέσα στην καρδιά του ότι ο Θεός ανάστησε τον Ιησού Χριστό από τους νεκρούς και τον ομολογεί σαν Κύριο του. Η προς Ρωμαίους 10:9-10 μαζί με πολλές άλλες αναφορές της Γραφής το κάνουν αυτό πέρα από ξεκάθαρο:

Προς Ρωμαίους 10:9-10 

“ότι, αν με το στόμα σου ομολογήσεις Κύριο, τον Ιησού, και μέσα στην καρδιά σου πιστέψεις ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς· επειδή, με την καρδιά πιστεύει κάποιος προς δικαιοσύνη, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρία·”

          Γι’ αυτό δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε κρίση μεταξύ ζωής και θανάτου στις αναφορές για την ανάσταση που διαβάσαμε παραπάνω και ούτε επίσης υπάρχει τέτοια κρίση όταν θα παρασταθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού. Όπως επίσης ο Κύριος έκανε καθαρό στο κατά Ιωάννη 5:23-24: 

“Εκείνος που δεν τιμάει τον Υιό, δεν τιμάει τον Πατέρα που τον απέστειλε. Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, ότι εκείνος που ακούει τον λόγο μου, και πιστεύει σ’ αυτόν που με απέστειλε, έχει αιώνια ζωή, και σε κρίση δεν έρχεται, αλλά έχει ήδη μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή.”

          Όταν κάποιος γίνεται Χριστιανός, περνάει την ίδια στιγμή από τον θάνατο στην ζωή. Δεν πρόκειται να υπάρξει πλέον γι’ αυτόν κρίση που θα αποφασίσει ανάμεσα σε αιώνια ζωή ή ατελείωτο βασανισμό, αν και θα σταθεί – όπως και κάθε γνήσιος Χριστιανός – μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να “ανταμειφθεί σύμφωνα με εκείνα που έπραξε διαμέσου τού σώματος, είτε αγαθό είτε κακό.” Αλλά όπως είπαμε αυτή δεν είναι κρίση που θα αποφασίσει κατά πόσο κάποιος θα σωθεί ή όχι αλλά κρίση που θα αποφασίσει την “ανταμοιβή” εκείνων που έχουν σωθεί.

          Επιστρέφοντας και πάλι στην πρώτη ανάσταση: οι νεκροί Χριστιανοί, “εκείνοι που πέθαναν εν Χριστώ,” θα αναστηθούν πρώτα. Έπειτα όλοι εκείνοι οι Χριστιανοί που θα ζουν την στιγμή της επιστροφής του Κυρίου θα μεταμορφωθούν σε κλάσματα δευτερολέπτου, όσο παίρνει να ανοιγοκλείσει κάνεις το μάτι του, και το σώμα τους θα γίνει σαν το σώμα του αναστημένου Χριστού. Θα πάρουν δηλαδή πνευματικό σώμα. Όπως η προς Κορινθίους Α 15:42-53 μας λέει:

Προς Κορινθίους Α 15:42-53

“Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία· σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη· σπέρνεται ως σώμα ζωικό, ανασταίνεται ως σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό. Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί. Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό. Ο πρώτος άνθρωπος είναι από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό. Όπως ήταν ο χωματένιος, τέτοιοι είναι και οι χωματένιοι· και όπως είναι ο επουράνιος τέτοιοι θα είναι και οι επουράνιοι. Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου. Και λέω τούτο, αδελφοί, ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία. Δέστε, ένα μυστήριο λέω προς εσάς· όλοι μεν δεν θα κοιμηθούμε, όλοι όμως θα μεταμορφωθούμε, σε μια στιγμή, σε χρόνο ανοιγοκλεισίματος του ματιού, στην έσχατη σάλπιγγα· επειδή, θα σαλπίσει, και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς θα μεταμορφωθούμε.  Επειδή, πρέπει τούτο το φθαρτό να ντυθεί αφθαρσία, και τούτο το θνητό να ντυθεί αθανασία.”

          Η παραπάνω ανάσταση είναι η πρώτη – χρονικά και αριθμητικά – ανάσταση. Μαζί με αυτή την ανάσταση όλοι οι Χριστιανοί που θα ζουν εκείνοι την εποχή θα μεταμορφωθούν και θα αρπαχτούν, μαζί με τους αναστημένους, στα σύννεφα για να συναντήσουμε  τον Κύριο στον αέρα. Όπως η προς Θεσσαλονικείς Α μας λέει: “και ΕΤΣΙ, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο”. Όταν πεθαίνει κάποιος Χριστιανός ακούμε συχνά τους  άλλους να λένε: “πήγε στον Κύριο”, “είναι με τον Κύριο”. Αν όμως ήταν πραγματικά έτσι, τότε αναρωτιέμαι γιατί ο Παύλος δεν παρηγόρησε με τέτοιες φράσεις τους πιστούς και αντ’ αυτού προτίμησε να τους παρηγορήσει μιλώντας τους για την ανάσταση;! Επιπρόσθετα, γιατί αλήθεια ο Λόγος του Θεού μας λέει:

“δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· Έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους [μαζί με τους νεκρούς Χριστιανούς που θα έχουν εν τω μεταξύ αναστηθεί] , ταυτόχρονα, σε σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· και ΕΤΣΙ, ΘΑ είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο.”

          Πως θα είμαστε πάντοτε με τον Κύριο και ποτέ αυτό θα γίνει; Όταν ο Κύριος έρθει οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν και εκείνοι οι Χριστιανοί που είναι ζωντανοί θα μεταμορφωθούν. Τόσο οι μεν όσο και οι δε, θα αρπαχτούν στα σύννεφα για να συναντήσουν τον Κύριο στον αέρα. Δείτε ότι οι νεκροί δεν ήρθαν με τον Κύριο. Θα συναντήσουν τον Κύριο όταν θα αναστηθούν. Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι ΔΕΝ είναι με τον Κύριο τώρα. Δείτε επίσης ότι ο Λόγος του Θεού λέει: “και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο”. Δείτε αυτό το “και έτσι”, που σημαίνει: “μ’ αυτό τον τρόπο” θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος; Η ανάσταση των νεκρών Χριστιανών και η μεταμόρφωση του σώματος για εκείνους τους Χριστιανούς που θα ζουν εκείνη την στιγμή. Τέλος δείτε αυτό το “θα” που ορίζει αυτό το χρόνο στο μέλλον. “Και έτσι ΘΑ είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο”.  Κανένας από τους νεκρούς εν Χριστώ δεν είναι τώρα με τον Κύριο. Όλοι τους όμως ΘΑ είναι με τον Κύριο. Πότε; όταν “ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα”, μας λέει ο Λόγος του Θεού.

 

 

2. Η δεύτερη και τρίτη ανάσταση

 

          Η παραπάνω είναι πρώτη ανάσταση και όπως είδαμε αφορά του Χριστιανούς. Τι συμβαίνει όμως με όλους του άλλους νεκρούς; Εκείνους  δηλαδή που πέθαναν πριν την θυσία και ανάσταση του Κυρίου καθώς και τους μη Χριστιανούς που πέθαναν στην παρούσα εποχή (οικονομία) της χάρης; Επίσης τι γίνεται με εκείνους που θα πεθάνουν μετά την ανάσταση της προς Θεσσαλονικείς Α και κατά την διάρκεια της επερχόμενης θλίψης; Εδώ είναι που η Αποκάλυψη έρχεται για να δώσει την απάντηση. Και όπως μας λέει υπάρχουν δυο ακόμα αναστάσεις που θα γίνουν: η πρώτη περιγράφεται στο 20:4-6. Ιδού ποιος περιλαμβάνεται σ’ αυτή την ανάσταση:

“και είδα τις ψυχές [σαν ψυχές εννοούνται τα πρόσωπα. Δες το άρθρο: “Οι αναφορές στις ψυχές στην Αποκάλυψη 6:9 και 20:4”] των αποκεφαλισμένων εξαιτίας της μαρτυρίας τού Ιησού, και εξαιτίας τού λόγου τού Θεού, και οι οποίοι δεν προσκύνησαν το θηρίο ούτε την εικόνα του· και δεν πήραν το χάραγμα επάνω στο μέτωπό τους κι επάνω στο χέρι τους· και ΑΝΕΖΗΣΑΝ και βασίλευσαν μαζί με τον Χριστό 1.000 χρόνια. Οι υπόλοιποι, όμως, των νεκρών δεν ανέζησαν, μέχρις ότου συμπληρωθούν τα 1.000 χρόνια· αυτή είναι η πρώτη ανάσταση. Μακάριος και άγιος όποιος έχει μέρος στην πρώτη ανάσταση· επάνω σ’ αυτούς ο δεύτερος θάνατος δεν έχει εξουσία, αλλά θα είναι ιερείς τού Θεού και του Χριστού, και θα βασιλεύσουν μαζί του για 1.000 χρόνια” 

          Αυτοί οι μάρτυρες δεν θα πρέπει να συγχέονται με τους “αποθανόντες εν Χριστώ” της προς Θεσσαλονικείς Α. Οι “αποθανόντες εν Χριστώ” περιλαμβάνουν τους Χριστιανούς της παρούσας εποχής της χάρης. Οι μάρτυρες για τους οποίους η Αποκάλυψη 20:4 μας λέει είναι μάρτυρες που μαρτύρησαν μετά την ανάσταση της προς Θεσσαλονικείς Α. Είναι  μάρτυρες  των χρόνων και της θλίψης της Αποκάλυψης: “αποκεφαλισμένοι εξαιτίας της μαρτυρίας τού Ιησού, και εξαιτίας τού λόγου τού Θεού, και οι οποίοι δεν προσκύνησαν το θηρίο ούτε την εικόνα του· και δεν πήραν το χάραγμα επάνω στο μέτωπό τους κι επάνω στο χέρι τους” Το θηρίο, η εικόνα του και το χάραγμα του είναι πράγματα ακόμα μελλοντικά. Κανένας σήμερα δεν θα σε αναγκάσει να λάβεις στο μέτωπο σου ή στο χέρι σου κάποιο χάραγμα και κανένας δεν θα σε αποκεφαλίσει επειδή δεν προσκύνησες “το θηρίο και την εικόνα του”. Θα έρθει όμως ο καιρός που αυτό θα γίνει. Η Αποκάλυψη 13:15-18 μας λέει:

Αποκάλυψη 13:11, 15-18

“Και είδα ένα άλλο θηρίο να ανεβαίνει από τη γη, και είχε δύο κέρατα, όμοια με κέρατα αρνιού, και μιλούσε σαν δράκοντας.....Και του δόθηκε η ικανότητα να δώσει πνεύμα στην εικόνα τού θηρίου, ώστε η εικόνα τού θηρίου να μιλήσει, και να κάνει, όσοι δεν προσκυνήσουν την εικόνα τού θηρίου, να θανατωθούν. Και έκανε όλους, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους φτωχούς, και τους ελεύθερους και τους δούλους, να πάρουν χάραγμα επάνω στο δεξί τους χέρι ή επάνω στα μέτωπά τους· και να μη μπορεί κανένας να αγοράσει ή να πουλήσει, παρά μονάχα αυτός που έχει το χάραγμα ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό τού ονόματός του. Εδώ είναι η σοφία· όποιος έχει τον νου, ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου· επειδή, είναι αριθμός ανθρώπου, και ο αριθμός του είναι 666.”

          Θα έρθει καιρός όπου το να σταθεί κάνεις για την πίστη του θα είναι ίσον με θάνατο. Αλλά αυτό δεν είναι το τέλος! Οι μάρτυρες που θα δολοφονηθούν εκείνη την περίοδο θα αναστηθούν και θα βασιλεύσουν μαζί με τον Χριστό για 1000 χρόνια. Αυτή είναι η πρώτη ανάσταση της Αποκάλυψης και η δεύτερη ανάσταση νεκρών στο σύνολο. Όπως ο Ιωάννης μας λέει: “Οι υπόλοιποι, όμως, των νεκρών δεν ανέζησαν, μέχρις ότου συμπληρωθούν τα 1.000 χρόνια” (Αποκάλυψη 20:5). Ποιοι είναι αυτοί η υπόλοιποι; Αυτοί που πέθαναν αλλά όχι εν Χριστώ (μη Χριστιανοί και άνθρωποι που πέθαναν πριν την θυσία και ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού) καθώς και όλοι εκείνοι της Αποκάλυψης που δεν περιλαμβάνονται στους μάρτυρες του 20:4-6. Παράδειγμα; Εκείνοι που πέθαναν έχοντας το χάραγμα του θηρίου. Τι θα συμβεί μ’ αυτούς. Θα αναστηθούν και αυτοί. Αυτή είναι η τρίτη και τελευταία ανάσταση και η 2η ανάσταση που αναφέρεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Βρίσκουμε την σχετική αναφορά και πάλι στην Αποκάλυψη 20:

Αποκάλυψη 20:11-15

“ΚΑΙ είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο, κι αυτόν που κάθεται επάνω σ’ αυτόν, από το πρόσωπο του οποίου έφυγε η γη και ο ουρανός· και δεν βρέθηκε τόπος γι’ αυτά· και είδα τούς νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, να στέκονται μπροστά στον Θεό, και ανοίχθηκαν τα βιβλία· και ανοίχθηκε ένα άλλο βιβλίο, που είναι της ζωής· και κρίθηκαν οι νεκροί από τα γραμμένα μέσα στα βιβλία, σύμφωνα με τα έργα τους. Και η θάλασσα έδωσε τους νεκρούς που ήσαν μέσα σ’ αυτή, και ο θάνατος και ο άδης έδωσαν τους νεκρούς, που ήσαν μέσα σ’ αυτούς· και κρίθηκαν κάθε ένας σύμφωνα με τα έργα τους.  Και ο θάνατος και ο άδης ρίχθηκαν στη λίμνη της φωτιάς· αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος. Και όποιος δεν βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής, ρίχθηκε στη λίμνη της φωτιάς.”

          Μερικοί, μπερδεύοντας τις αναστάσεις, πιστεύουν ότι “οι νεκροί εν Χριστώ”, δηλαδή οι νεκροί Χριστιανοί της παρούσας εποχής της χάρης, είναι μέρος αυτής της ανάστασης. Αυτό όμως είναι ένα σοβαρό λάθος. Είδαμε πριν τι ο λόγος του Θεού λέει για τους νεκρούς εν Χριστώ. Δεν είδαμε εκεί να μιλάει ο Παύλος για κάποιο μεγάλο άσπρο θρόνο και κρίση “σύμφωνα με τα έργα τους” όπως μας λέει εδώ η Αποκάλυψη. Αντίθετα μιλάει για ανάσταση των νεκρών Χριστιανών, για μεταμόρφωση των σωμάτων των ζώντων Χριστιανών σε πνευματικά σώματα και για άμεση συνάντηση και των δυο με τον Κύριο στον αέρα. Επίσης σχετικά με τους νεκρούς της Αποκάλυψης 20 αυτό που διαβάζουμε είναι “και κρίθηκαν οι νεκροί από τα γραμμένα μέσα στα βιβλία, σύμφωνα με τα έργα τους” Η κρίση αυτών των νεκρών θα γίνει σύμφωνα με τα έργα τους. Από την άλλη για τους Χριστιανούς διαβάζουμε, επιπρόσθετα με εκείνα που είδαμε νωρίτερα σ’ αυτό το άρθρο: “Επειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου της πίστης· κι αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο τού Θεού·  όχι από έργα, ώστε να μη καυχηθεί κάποιος” (προς Εφεσίους 2:8-9). Οι νεκροί Χριστιανοί είναι στην πρώτη ανάσταση, στην ανάσταση της προς Θεσσαλονικείς Α και όχι εδώ! Εδώ είναι όλοι όσοι δεν ήταν στην πρώτη ανάσταση (ανάσταση των γνήσιων Χριστιανών) ή στην δεύτερη ανάσταση (ανάσταση των μαρτύρων της Αποκάλυψης). Εδώ είναι εκείνοι που έζησαν στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης (Ιουδαίοι και μη) και εδώ είναι επίσης η άπιστοι των χρόνων της Καινής Διαθήκης. Εδώ είναι οι διώκτες των Χριστιανών και οι Φαρισαίοι. Εδώ είναι και όσοι έλαβαν το χάραγμα του θηρίου. Όλοι αυτοί θα σταθούν μπροστά στον μεγάλο λευκό θρόνο για να κριθούν σύμφωνα με τα γραμμένα στα βιβλία, σύμφωνα με τα έργα τους. Κανένας από εκείνους της πρώτης ή της δεύτερης ανάστασης δεν θα ριχθεί στην λίμνη του πυρός. Αλλά γι’ αυτούς εδώ, για τους αναστημένους της τρίτης και τελευταίας ανάστασης, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όπως  μας λέει η Αποκάλυψη 20:15:

“αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος. Και όποιος δεν βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής, ρίχθηκε στη λίμνη της φωτιάς.”

Εδώ είναι και μερικές ακόμα αναφορές γι’ αυτό το τρομερό μέρος και εκείνους που θα είναι εκεί:

Αποκάλυψη 20:10

“Και ο διάβολος ...  ρίχτηκε στη λίμνη με τη φωτιά και το θειάφι, όπου είναι το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης· και θα βασανίζονται ημέρα και νύχτα, στους αιώνες των αιώνων.”

Αποκάλυψη 21:8

“Ενώ οι δειλοί και άπιστοι και μολυσμένοι με βδελύγματα και φονιάδες και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτρες, και όλοι οι ψεύτες, θα έχουν τη μερίδα τους μέσα στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι· αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος.”

          Αυτή είναι η τρίτη και τελευταία ανάσταση. Μετά απ’ αυτή δεν θα υπάρχουν πλέον νεκροί. Όλοι οι νεκροί θα έχουν αναστηθεί είτε για να είναι με τον Κύριο αιώνια είτε για να βασανίζονται αιώνια στην λίμνη της φωτιάς.

 

 

Συμπέρασμα

 

          Η παράδοση μας λέει τα εξής “όταν κάποιος πεθάνει, αν είναι Χριστιανός (και επίσης έχει και επαρκή καλά έργα σύμφωνα με κάποια δόγματα) πηγαίνει αμέσως στον ουρανό όπου αυτός (ή η “ψυχή του”) ζει σε μεγάλη ειρήνη μαζί με τον Θεό και τον Χριστό. Από την άλλη πλευρά αν δεν είναι Χριστιανός (ή αν δεν έχει και επαρκή έργα, σύμφωνα με κάποια δόγματα) τότε πηγαίνει στην κόλαση”. Αυτή είναι περισσότερο ή λιγότερο η άποψη της παράδοσης. Είναι όμως φανερό από την Γραφή ότι μια τέτοια άποψη, αν και πολύ δημοφιλής είναι εξόφθαλμα μη βιβλική. Για την Βίβλο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: όταν κάποιος πεθαίνει δεν πάει ούτε στον ουρανό ούτε στην κόλαση. Είναι απλά στον τάφο, στον Άδη. Δεν ζει. Αυτό μπορεί να αλλάξει  - και θα αλλάξει – με ένα πράγμα: ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Και έχουμε τρεις αναστάσεις: 

α) την ανάσταση των νεκρών εν Χριστώ. Αυτή περιλαμβάνει όλους εκείνους τους νεκρούς που ήταν πιστοί στον Κύριο Ιησού Χριστό και έζησαν στην εποχή της χάρης που ξεκίνησε όταν αυτός πλήρωσε την τιμή για την απολύτρωση μας. Αυτή η εποχή συνεχίζεται και σήμερα.

β) την ανάσταση των μαρτύρων της Αποκάλυψης. Εδώ περιλαμβάνονται αυτοί που αποκεφαλίστηκαν για την μαρτυρία του Ιησού και τον λόγο του Θεού και επειδή δεν προσκύνησαν το θηρίο και την εικόνα του και αρνήθηκαν να λάβουν το χάραγμα του.

γ) τέλος την ανάσταση όλων των υπόλοιπων. Δηλαδή των μη Χριστιανών της εποχής της χάρης, των ανθρώπων που έζησαν την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης (Ιουδαίοι και μη) καθώς και όλων εκείνων που έζησαν την εποχή της Αποκάλυψης αλλά δεν περιλαμβάνονταν στην ανάσταση νούμερο 2. Δηλαδή εκείνων που έλαβαν το χάραγμα του θηρίου, προσκύνησαν το θηρίο και την εικόνα του κτλ.

          Κανένας νεκρός δεν ζει με τον Θεό τώρα και κανένας δεν είναι στην λίμνη της φωτιάς τώρα. Ο λόγος είναι απλός: καμιά απ’ αυτές τις τρεις αναστάσεις δεν έχει ακόμα συμβεί. ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ! ΟΛΕΣ! Κανένας από εκείνους της πρώτης και δεύτερης ανάστασης δεν θα ριχθεί στην λίμνη της φωτιάς. Αλλά από την τρίτη κατηγορία, εκείνοι που δεν θα είναι στο βιβλίο της ζωής θα πάνε εκεί.

 

 

Σημείωση για τον  παρών και τον μελλοντικό αναγνώστη

          Θα τελείωνα κανονικά το άρθρο εδώ αλλά αισθάνομαι την ανάγκη να προσθέσω κάτι. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τα παραπάνω δεν είναι κάτι για το μέλλον και για κάποιον άλλο. Τώρα που γράφω αυτό το άρθρο ο Χριστός δεν έχει επιστρέψει ακόμα για να λάβει τους ανθρώπους Του. Η εποχή της χάρης είναι ακόμα εδώ. Και σ’ αυτή την εποχή, λόγω του ότι Αυτός πλήρωσε την απαιτούμενη τιμή, με τον θάνατο Του στον σταυρό, είναι διαθέσιμο να σωθεί κάνει με χάρη, διαμέσου της πίστης, χωρίς έργα. Και πάλι θα επαναλάβω την προς Ρωμαίους 10:9-10 :

Προς Ρωμαίους 10:9-10

“ότι, αν με το στόμα σου ομολογήσεις Κύριο, τον Ιησού, και μέσα στην καρδιά σου πιστέψεις ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς· επειδή, με την καρδιά πιστεύει κάποιος προς δικαιοσύνη, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρία·”

          Αυτοί που είναι Χριστιανοί – και εννοώ πάντα γνήσιοι Χριστιανοί – θα είναι στην πρώτη ανάσταση. Όποιος πιστεύει ή θα πιστέψει με την καρδιά του ότι ο Θεός ανάστησε τον Ιησού Χριστό από τους νεκρούς και τον ομολογήσει σαν Κύριο του θα είναι εκεί. Αυτό όμως δεν θα είναι διαθέσιμο για πάντα. Θα έρθει η ώρα που θ’ αλλάξει: αν ο Κύριος έχει επιστρέψει και έχει παραλάβει τους δικούς Του και συ ακόμα διαβάζεις αυτό το άρθρο αυτό είναι γιατί δεν πίστεψες, για οποιοδήποτε λόγο, τα παραπάνω.  Οι επιλογές που έχεις είναι τώρα διαφορετικές. Το βιβλίο της Αποκάλυψης έχει γραφτεί κύρια για σένα. Σήμερα που γράφω αυτό το άρθρο και στην χώρα που ζω δεν σκοτώνουν ανθρώπους για την πίστη τους, αν και σε μερικά αλλά μέρη στον κόσμο το κάνουν. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτό που έρχεται. Αν διαβάζεις αυτό το άρθρο και ζεις στους καιρούς της Αποκάλυψης ένας μόνο είναι ο δρόμος: να γίνεις ΜΑΡΤΥΡΑΣ. Μην λάβεις το χάραγμα του θηρίου και μην δεχθείς να προσκυνήσεις την εικόνα του. Παράδωσε την ψυχή σου στον Κύριο και ο πρώτος θάνατος δεν θα έχει κυριαρχία επάνω σου. Θα αναστηθείς, θα βασιλεύσεις με τον Κύριο για 1000 έτη και  θα ζήσεις για πάντα. Αυτή είναι η μόνο αληθινή επιλογή που έχεις και η μόνη επιλογή που θα πρέπει να ακολουθήσεις.

 

Τάσος Κιουλάχογλου

---

[1] Σαν γνήσιο Χριστιανό δεν εννοώ ανθρώπους που απλά λένε ότι είναι Χριστιανοί, αλλά ανθρώπους που έχουν πιστέψει στην καρδιά τους, στο βαθύτερο μέρος του είναι τους, ότι ο Θεός ανάστησε τον Ιησού Χριστό από τους νεκρούς και ότι αυτός είναι ο Γιος του Θεού ο Μεσσίας του κόσμου, ο Χριστός και μέσα απ’ αυτή την πίστη τον έχουν ομολογήσει σαν Κύριο Τους. Οπουδήποτε σ’ αυτό το περιοδικό αναφέρουμε την λέξη “Χριστιανός” αυτή θα πρέπει να εννοείτε ότι περιλαμβάνει μόνο τους γνήσιους Χριστιανούς